شادم از ازدواج دو تا دوست مجازی،لبخند میزنم و خدا رو شکر میکنم!
اشکام میاد،طاها تب کرده،بغض دارم با ی عالم حرف تو سینم ک هیچ حاضر به شنیدنشون نیست،یعنی همدردی نمیکنن،نیت فضولیه و نقل دهن!
-آن را ک وفا نیست...هیچی اصن!خامشی شرط وفا داری بود غوغا چرا؟!