دارم بلند بلند فکر میکنم! جذ ت و لطفی نداره خوندنش!


میگم چقدر بد که صفحات مجازی م انقدر زیادن! دقیقا مثل دفترچه ها و سر رسیدهام.. الان مثلا سه تا وبلاگ دارم که هر کدوم رو با یه رویکردی جلو میبرم، دو تا پیج اینستاگرام دارم، و یک کانال بله..

چیدمشون جلوی چشمم و فکر میکنم کدوم هاشون رو حذف کنم و تمرکز کنم روی کدوم که بیشتر به نفعم باشه؟


قطعا نمیخوام تمرکز کنم روی اینستا چون علاوه بر اینکه حاشیه هاش خیلی بیشتر از متنه و وقت زیاد میبره و محدودیت کپشن هم داره و این آفت نوشتنه و کور کننده ذوق آدمی که مثل من بلند نویسه ، حس خوشایندم رو هم بهش از دست دادم و تنها مزیتش برام مخاطب های خیلی زیادمه!

پس پیج صرفا باشه برای حرف هایی که نیاز به مخاطب زیاد داره!


کانال بله هم که فقط بازیه برای حرف های خیلی دوستانه و شخصی! و برای اینکه صبح به صبح توش به حسین (ع) سلام کنیم یه نفس عمیق بکشیم!


میمونه سه تا وبلاگ! که آدرس یکیش کاملا پخشه و آدرسش رو تمام اونهایی که مقابلشون راحت نیستم هم دارن! ولی فضای خوب و فرهیخته ای داره برای نوشتن و چون قدیمی تر از بقیه ست و هم وبلاگی های خوبی داره دوستش دارم و میتونه به قلمم کمک کنه پیگیریش! بعد بنظرم خیلی خوبه که از رشته م و مطالعاتم در زمینه علوم انسانی هم اونجا بنویسم.

یکی هم اینجاست که خیلی ح دلی داره و آدرسش رو هر ی نداره خداروشکر، فکر میکنم برای حرف های خاکی و عادی و خاطره طور و بلند بلند فکر یا حتی بلندبلند غر زدن!

وبلاگ سوم هم که به شدت شخصیه و مینیمال و توش حرفایی زدم که حتی دلم نمیخواد دوستام ببیننش! یه کنج کاملا مخفیانه برای چیزهایی که باید بنویسی اما نمیخوای هیچ از آشناهات ببینه..

ولی خب یکم از وجودش احساس خطر میکنم و فکر کنم پاکش کنم سنگین تر باشه.


پس چی شد؟

این وبلاگ برای ثبت افکار و بعضی وقایع قابل ثبت روزانه

اون وبلاگ برای فرهیخته گری :)

اون یکی وبلاگم برای حذف!


حتی میشه اسکرین شات بعضی پست های وبلاگ فرهیخته رو هم تو اینستا منتشر کرد برای اهلش.


خب ذهنم شکل گرفت ، بریم برای احیای این دو عزیز بزرگوار..

خداروشکر!