چیزی که اخیرا درباره ی خودم متوجه شدم اینه که : من خیلی کم ، به ندرت ، پیش میاد که دربرابر یک یا ع متأثر کننده دچار تأثر یا اندوه شوم ؛ درمقابل یک متن تأثر برانگیز ، حتی می تواند باعث اشک آلود شدن چشمان من  نیز بشود ! این برام عجیبه ، چون اساسا درک تصویر برای من آسان تر از متن است ، بر این اساس ، برام سؤاله که چرا تصاویر اون قدرتی رو که باید از لحاظ حسی بر من اعمال نمی کنند (؟؟)!
خودم فکر می کنم شاید چون دیگه به تصاویر اونچنان که باید اعتماد ندارم ؛ اغلب حس می کنم تصاویر در زمانه ی ما حامل یک نوع جعل یا دروغ هستند ! البته کلمات هم می توانند گمراه کننده باشند و متون تحریف شده کم نداریم ، ولی هنوز اون قدرت اثرگذاری شون رو روی من از دست ندادند !
برام عجیبه !