«بسم الله الرّحمن الرّحیم»

به دلایل مختلف در محافل و مهمانی های بستگان و دوستان حضور مرتب و مکرر ندارم. اما آن ها همیشه لطف دارند و از خانواده جویای احوالم هستند و می پرسند: «چرا نیومد پس؟». یا گاه که در یکی از همین دورهمی ها حاضر می شوم یا تماس تلفنی داریم می گویند: «کم پی ، نیستی اصلاً. چرا نمیای؟» و ابراز لطف و دلتنگی می کنند. بااین حال، یکی از سؤالات تقریباً ثابتی که در همان حضورهای محدودم می پرسند این است: «چرا نمیری؟» یا «برنامه ای برای رفتن نداری؟». در واقع، وقتی نیستم سؤال این است: «چرا نمیای؟» و وقتی هستم: «چرا نمیری؟»

____________________________________________________________

پی نوشت: واقعاً نسبت به من لطف و محبت دارند. فقط کمی (مثلاً) طنز که چیزی بنویسم.