درس هایی از عاشورا

بیست و سوم: عاشورا و امدادهای غیبی در جنگ

جنگ پدیده­ای است که معلول طغیان­های درونی بشر می­باشد که در هر عصر و دورانی به وقوع می­پیوندد و زمان و مکان نمی­شناسد و در هر منطقه­ای فرهنگ مخصوصی را ارائه می­دهد. آیین ستیزه­جویی، نقش عوام فریبی را پیاده می­کند و سعی در تطمیع اموال مردم و حکومت بر آنان را دارد که موجب پیکارها شده و در عین حال از اه خود به عنوان برقراری نظم نوین و صلح پایدار دفاع می­کنند.

آنچه که مهم به نظر می­رسد آن است که فرهنگ جنگ نزد ان ، نوعی انسان سازی، ریشه­کن فساد و تباهی، ش تن غرور مستکبرین و به اهتزاز درآوردن پرچم یگانگی است؛ چون هدف نبردهای مسلمین با دنیای شرک و کفر، برقراری توحید و نابودی شرک است. همچنین تأمین غرایز درونی با در هم کوبیدن دستة دیگر، نزد ان دین مبین ، اکیداً مورد مذمّت قرار گرفته است.

ادامه مطلب