عرفان دیانت:

آیه هایی که روبه سویه ی مرگ دارند، بی فعل اند. خداوند نگفته کل شئ یهلک یا انا الیه یرجعون یا کل نفس یذوقون(؟) الموت. گفته هالک و راجع و ذائقة.

فعل از زمان و از کنش که می افتد، لغت می شود. می شود مجرای ی ره ی زمان و کنش.

کل شئ هالک الا وجهه. یعنی که هلاک در وقت اتفاق نمی افتد، وقت خود هلاک است. یعنی که همه چیز مشغولِ هلاک اند: هلاک و شدن.


همه چیز نابود می شود

و صورتِ تو می ماند

تنها.

~

ادامه: در این آیه پارادو ی هست . این پارادو لطفی ست مستور به ما.

تمامِ اعضای صورت از میان می روند و تنها صورت باقی می ماند. وجهی که ماننده ست، همان کل شئ ای ست که هلاک شونده ست. یعنی که تک تکِ شما هلاک می شوید، اما تمامِ شما می ماند.