دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی

با توجه به اهمیت محتوای وبلاگ دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است مسئولیت کلیه اطلاعات پست و وبلاگ نمایش داده شده با عنوان دلتای سپیدرود داوود خانی لنگرودی برعهده مرجع و منبع اصلی آن میباشد. و یاسمین هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطالب ندارد.

شعر " اسبِ حیزِ دامنه " از داوود خانی لنگرودی


فتوکلیپ شعر " اسبِ حیزِ دامنه " از داوود خانی لنگرودی در سایت آپارات


هزرگی می پراکَـنَـد

باد مشام سوز لیلَه کوه

در شیـهـﺔ اسبِ حیزِ دامنه

باران؛

نعل اسبی

تسمه می کَشد وُ

سنبه سیخ می کند،

مادیان ِفربه

آن سوی پرچین لیلَکی بی نفوذ.

*

واژگان:

لیلَه کوه؛ که به اشتباه لیلاکوه می خوانندش، کوهی است در جنوب شهر لنگرود.

لیلَکی: درختی است خاردار و بومی جنگل های هیرکانی

برچسب ها : شعر " اسبِ حیزِ دامنه " از داوود خانی لنگرودی - دامنه ,حیزِ ,اسبِ ,اسبِ حیزِ ,حیزِ دامنه ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
شعر " اسبِ حیزِ دامنه " از داوود خانی لنگرودی دامنه ,حیزِ ,اسبِ ,اسبِ حیزِ ,حیزِ دامنه ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!!

یادداشت طنز از داوود خانی


آن سوی کوچة ی شهر املش، عمارت هایی قدیمی با نمایی از جنس بلوطمازو، ه بر درا ی زمان که حالا بر بلندای درختان سر به آسمان ساییدۀ حیاطشان، کلاغ ها در نبودِ خان های املش، تعزیه خوانان خوش نوایی شده اند.

اما در این سوی کوچة باریک در پناهِ دیوارهای بلند آجری؛ فرق نمی کند جوان باشی و پیر، گیلک باشی و گالش، زن باشی و مرد، هر وقت عشقت کشید می توانی بیایی گوشه ای بساط پهن کنی و بی مالیات، بازار بیارایی و باز هر زمان دلت خواست، بساط برچینی و...

در این کوچه، بازار شام املش که جای خود دارد؛ شش روز دیگر هفته و حتی ها، اگر توانستید طول آن را -که کمتر از صدمتر است- در دَه دقیقه طی نمایید، بیایید خُمچه ای سیم به سیاق خان های صوفی نثارتان کنم و کنیزکانی بگمارم تا آب به راهتان زنند و اسپند دود کنند...

**

دیروز، هوس خؤج(گل وحشی) .

برای یدِ یک زنبیلِ خؤج آبدار، به هوای افزایش قیمت بیست درصدی نسبت سال ماضی؛ رفتم به کوچة دلگشای ی و از هر خؤج فروش زنبیل دار سر پانشسته قیمت گرفتم، کیلویی بین دَه تا دوازده هزار تومان می گفتند و شگفت، با قیمت پارسال که بین هزار و پانصد تا دوهزار تومان در نوسان بود، پاک ارتفاع گرفته بود.

خشکم زده و کلّه ام شده بود گَمَجِ آستانه و آ سر، دست خالی و سِگِرمه درهم کشیده از کوچة آشتی کنان، خود را به خیابان خلوت شهر کشاندم و...

املش- شنبه 24 شهریور 1397 خورشیدی

برچسب ها : یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!! - کوچة ,قیمت ,باشی
یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!! کوچة ,قیمت ,باشی
"خنده جفت" شعری نیمایی از: داوود خانی لنگرودی



فتوکلیپ "خنده جفت" شعری نیمایی از: داوود خانی لنگرودی در سایت آپارات


والمیده بود ماه

آن سوی پلنگدرّه

طاقِ آسمان شیرکوه

پای جویبار ص ه

خُرّه می کشید س...

شب،

کَ ف ی د وُ

خنده جفت کرد

روز،

با قوقولی وس دِه

برچسب ها : "خنده جفت" شعری نیمایی از: داوود خانی لنگرودی - خنده ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
"خنده جفت" شعری نیمایی از: داوود خانی لنگرودی خنده ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
محمود درویش: رمان نویسان غبطه می خورم


محمود درویش، شاعر مطرح عرب:

بابت چاپ بسیاری از آثارم احساس گناه می کنم؛ به رمان نویسان غبطه می خورم؛ چون جهان آنها وسیع تر است. رمان می تواند همه گونه های معرفت، فرهنگ، مشکلات، غم ها و دردها و تجربه های زندگی را درهم بیامیزد. رمان می تواند از شعر و همه گونه های ادبی سیراب شود و از همه آنها بیش ترین بهره را ببرد...

متن کامل خبر در خبرگزاری ایبنا

برچسب ها : محمود درویش: رمان نویسان غبطه می خورم - رمان می تواند ,رمان نویسان غبطه
محمود درویش: رمان نویسان غبطه می خورم رمان می تواند ,رمان نویسان غبطه
یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!!

یادداشت طنز از داوود خانی


آن سوی کوچة ی شهر املش، عمارت هایی قدیمی با نمایی از جنس بلوطمازو، ه بر درا ی زمان که حالا بر بلندای باغ های پر درخت سر به آسمان ساییده یشان، کلاغ ها در نبودِ خان های املش، تعزیه خوانان خوش نوایی شده اند.

اما در این سو، کوچة باریک در پناهِ دیوارهای بلند آجری؛ فرق نمی کند جوان باشی و پیر، گیلک باشی و گالش، زن باشی و مرد، هر وقت عشقت کشید می توانی بیایی گوشه ای بساط پهن کنی و بی مالیات، بازار بیارایی و باز هر زمان دلت خواست، بساط برچینی و...

در این کوچه، بازار شام املش که جای خود دارد؛ شش روز دیگر هفته و حتی ها، اگر توانستید طول آن را -که کمتر از صدمتر است- در دَه دقیقه طی نمایید، بیایید خُمچه ای سیم به سیاق خان های صوفی نثارتان کنم و کنیزکانی بگمارم تا آب به راهتان زنند و اسپند دود کنند...

**

دیروز، هوس خؤج(گل وحشی) .

برای یدِ یک زنبیلِ خؤج آبدار، به هوای افزایش قیمت بیست درصدی نسبت سال ماضی؛ رفتم به کوچة دلگشای ی و از هر خؤج فروش زنبیل دار سر پانشسته قیمت گرفتم، کیلویی بین هفت تا هشت هزار تومان می گفتند و شگفت، با قیمت پارسال که بین هزار و پانصد تا دوهزار تومان در نوسان بود، پاک ارتفاع گرفته بود.

خشکم زده و کلّه ام شده بود گَمَجِ آستانه و آ سر، دست خالی و سِگِرمه درهم کشیده از کوچة آشتی کنان، خود را به خیابان خلوت شهر کشاندم و...

املش- شنبه 24 شهریور 1398 خورشیدی

برچسب ها : یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!! - کوچة ,قیمت ,باشی
یک زنبیلِ خؤج؛ که پیش از این، قابل شما را نداشت!! کوچة ,قیمت ,باشی
داستان مینیمال گیلکی- فارسی: مو تاب داده از داوود خانی خلیفه محله



فتوکلیپ داستان مینیمال گیلکی- فارسی: " مؤ دؤته بئوده " (مو تاب داده ) از داوود خانی در سایت آپارات

مؤ دؤته بئوده، پنجره وَرجه نیشته بی وُ باد، حیاطˇمِئن، لی دارˇبونˇ بَکألسه وَلگونه، جارو زَئده بو.

چاغˇمِئنˇجی، موشورفِه پورأئوده آبه، دوخالنگˇ اَمره جئور أرده بؤم...

هُتؤری، بَئوتَم یسکالِه تره نیگا بَئونم. یه دفائی دوخالنگ می دستˇجی در بشو و موشورفه، بَکَت چاغˇمئن: بیدروم!

هو بَکألسهدیلˇ اَمره بدِئم هُتؤ، مؤ دؤته بئوده، پنجره وَرجه نیشته ای وُ باد ای دَفه، لی دارˇ ده ولگونه، جاروبخورده زمینˇسر، گَلَف- اَنبَس ئوده بو!

برگردان:

مو تاب داده، کنار پنجره نشسته بودی و باد، برگ های ریخته ی زیر درخت نارون حیاط را جارو می زد.

آبِ لبپَر مَشرَفه را با دو ی چوبی از چاه بالا می کشیدم...

در همان حال، گفتم کمی نگاهت کنم. یهویی دو از دستم در رفت و مشرفه افتاد توی چاه: بیدروم!

با همان دلِ هُرّی ریخته ام، دیدم هنوز نشسته ای کنار پنجره و باد این بار، برگ های کَنده از درخت نارون را بر زمینِ جارو خورده، کمپشت- پُ شت می کرد!

شلمان- 22 شهریور 1397 خورشیدی

برچسب ها : داستان مینیمال گیلکی- فارسی: مو تاب داده از داوود خانی خلیفه محله - پنجره ,جارو ,دؤته ,پنجره وَرجه ,وَرجه نیشته ,کنار پنجره ,درخت نارون ,بئوده، پنجره ,پنجره وَرجه نیشته ,بئوده، پنجره وَرجه ,دؤته بئوده، پنجره ,مین
داستان مینیمال گیلکی- فارسی: مو تاب داده از داوود خانی خلیفه محله پنجره ,جارو ,دؤته ,پنجره وَرجه ,وَرجه نیشته ,کنار پنجره ,درخت نارون ,بئوده، پنجره ,پنجره وَرجه نیشته ,بئوده، پنجره وَرجه ,دؤته بئوده، پنجره ,مین
رمان در حال نگارش فارسی- گیلکی "گیلآمارد" قاسم کشکولی



آن گونه که قاسم کشکولی، نویسنده ی مطرح و صاحب سبک لنگرودی در کانال تلگرامی اش آورده است، بیش از یک سال است که روی زبان گیلکی تحقیق می کند و در حال نگارش رمانی است با نام "گیلآمارد"

**

گیلآمارد پک عمیقی به سیگارش میزند و به پیش رویش نگاه می کند.اردکها توی دو دسته پانزده تایی مثلثی، شتاب می د تا خودشان را به جمع اردکهای آن طرف سل که دور ای که برایشان نان قلاج می ریخت برسانند .

و دوباره ادامه می دهد :

-- دونی ! می ناجه اینه کی، شو بخوسمو صوب ویریسم بینم امه گیلون معن، همه گیلکی گب زعدرن. امه کاسپی سامون معن، (ایرا تا استه رو، اورا تا گورگون) همته خوشون لفز گب زعدرن. خوسیر امی لا . ای می پیلعه ناجه. خودا ب ی مردوم واخوبابون. واخوبابون و بودونن کی ای امه دسا ی جنگه.امه پیلعه جنگ. اگه ایره دوازیم، د دباختیم و بوشوعم پی کارش. د هیچی از امو نوموندنه غیر یته نوم تاریخ معن، کی: بعله یته پیلعه قوم، یه زمت گیلون معن زیندگی گودن ایشون ایسم بو گیلک.کی ایتو بون، اوتو بون، ایتو لیواس دگودن، ایتو خوروش چاگودن، ایتو گب زعن. پور پوره پالوون

بون. ایسکندرو موغولونو عربون جلو بیسن. خوشونه جا جیگا بداشتن. پور پوره میمون نواز بون. اما الون د نعسان. موقووابون . انی میمون نواز بون، بوبون خوشونه میمونونه مورسون.

الون د ایره یفیران تورکی گب زعنن و یفیران تهرونی.

و ای می پیلا ترسه . ای ترس ما کوشته دره.

در همین بین مردی که در کنار زنش راه میرفت بطری خالی آبش را ول میکند زیر پایش و بطری میچرخد و میچرخد و میچرخد تا که زیر پای گیلآمارد آرام میگیرد. گیلآمارد نگاهی از سر تاسف به مرد میانسال می اندازد و صدا می زند :

-- آنقلی ! آنقلی !

مرد توجهی نمیکند.

--هوووی اداش !

مرد بی توجه دور می شود. گیلماز می گوید :

-- آمارد ولا . بدا بشی.یته دوته نیعن کی!

گیلآمارد اما دست بردار نیست. از جایش بلند می شود و به مرد که میرسد دست روی شانه اش می گذارد و میگوید :

اداش. بخشنی تی ه ایره توع . نشتوسی گونن امه گوراب امه کت!؟!

مرد هاج و واج نگاهش می کند...

**

خیلی سعی به فارسی حرف بزنند.اما زیر بار نرفتند. (شخصیت های رمان جدیدی که دارم می نویسم را می گویم)

گفتند: چون ماجرای رمان در لنگرود و لاهیجان و به طور کلی گیلان میگذرد و ما هم همگی اینجایی هستیم پس به زبان مادریمان حرف میزنیم.

به نظرم حرف درستی آمد.

گفتند:(با تحکم) اگر قبول نمی کنی مکان رمانت را از گیلان ببر جای دیگر، و شخصیت های رمانت را هم عوض کن.

گفتم: خوانندگانم؟ آنها چه میشوند؟

گفتند: گور پدر خواننده. (باور کنید به همین گستاخی)

گردن گذاشتم. چون نه میتوانستم جغرافیای رمانم را عوض کنم و نه شخصیت هایم را.(و آنها این نقطه ضعفم را میدانستند انگار)

درثانی، حرف زدن به زبان مادری جزو حقوق اولیه بشر است و آنها از این حقشان آگاه بودند.

حالا، بعد از کلی کلنجار، باهم شرط گذاشتیم. در واقع من از حق وتو نویسنده گی ام استفاده و گفتم: قبول . شما به زبان مادری تان حرف بزنید و من هم به عنوان نویسنده، رمان را با زبان فارسی روایت میکنم.آیا این حق را دارم؟ گفتند: داری.

گفتند :جهنم قبول. هر غلطی دلت می خواهد ، فقط کاری به کار ما نداشته باش .

بدتر از این ها هم گفتند، اما من اعتراضی ن . حتی توی دلم. چون میترسم به گوششان برسد و از نو دبه کنند و بزنند زیر همه چی و کار رمان معطل بماند.

خود رای تر از شخصیت رمان، شخصیت رمان است.

نویسنده ها می دانند چه می گویم. ،

برگرفته از: کانال تلگرامی قاسم کشکولی @ghasemkashkuli

برچسب ها : رمان در حال نگارش فارسی- گیلکی "گیلآمارد" قاسم کشکولی - رمان ,گیلآمارد ,شخصیت ,زبان ,ایتو , گفتند ,زبان مادری ,میمون نواز ,کانال تلگرامی
رمان در حال نگارش فارسی- گیلکی "گیلآمارد" قاسم کشکولی رمان ,گیلآمارد ,شخصیت ,زبان ,ایتو , گفتند ,زبان مادری ,میمون نواز ,کانال تلگرامی
داستان کوتاه "مأموریت" از عمو-علی؛ نخستین داستان نویس گیلان

داستان کوتاه "مأموریت" از عمو-علی؛ نخستین داستان نویس گیلان

برگرفته از کتابِ از مه تا کلمه (نمونه داستان های کوتاه امروز گیلان) به کوشش بهزاد موسایی

عمو، على

درباره «علی - عمو» نخستین داستان نویس گیلان و همچنین درباره زندگی و تاریخ مرگ و شه های وی اطلاع دقیقی در دست نیست. اگر تحقیقات «رحیم چراغی» محقق گیلانی را مستند بدانیم وی می نویسد: رو مه «خیر الکلام در شماره شانزده (۱۲۸۸ خورشیدی)، قصه ای متفاوت و منسجم - نسبت به آنچه تا آن شماره چاپ کرده بود . به امضای «علی - عمو» و عنوان «قونسولگری خوب است» چاپ کرده است. در این شماره از موضوع خیر الکلام به مضمون داستان نیز پاسخ گفته می شود و چنان تداعی می گردد که «على - عمو نویسنده ای غیر از افصح المتکلمین است». در بیشتر داستانهای عمو، دانش و خلاقیت ذهنی داستان نویس آشکار است. روایت داستان با مونولوگ های زیبا و ذهنیت مضمون یاب على عمو، از او چهره ای مطرح و ماندگار در داستان نویسی ایران - با توجه به نداشتن بستری آماده برای کار - می سازد. تک گوئی ها و مضامین به کار رفته در داستانهای او، تازه و بکر هستند. استفاده از مضامین دست اول در اغلب داستانها با توجه به فاصله کوتاه خلق آنها از همدیگر، امتیاز دیگری برای داستانهای عمو تلقی می شود. و همین مضامین نو و نوع روایت، داستانهای (چهل و هشت داستان کوتاه) او را پر جذبه کرده است. داستانهایی که پس از گذشت نود سال از انتشار آنها . و تأکید می شود بدون داشتن تجربه و بستری برای آغاز کار - همچنان تازه و جذاب و هنرمندانه جلوه می کنند».

آثار داستانی: على - عمو چنین گفت (به کوشش رحیم چراغی، 1380 )

داستان انتخاب شده: « یت» از: علی - عمو چنین گفت.

**

گفت: پسر! می خواهی فراش بشوی؟

گفتم: بلی قربان: زیر سایه سرکار می خواهم خدمت کنم و لقمه نانی هم داشته باشم.

گفت: اول باید امتحان بدهی ببینم عرضه فراشی را داری یا نه؟ گفتم: هر امتحان که میل سرکار است بفرمائید.

قلمدان خواست و یک حکم نوشت و به من داد و گفت: الساعه باید بروی پدرت را هر جا باشد حاضر کنی.

من دیگر مجال ندادم این کلام تمام شود «چشم» گفتم و روانه شدم. یک یابو در بازار کرایه و یک شلاق از همقطار گرفتم و سوار شدم. یک بند تاختم تا به ده رسیدم. راست رفتم توی حیاط خودمان. دیدم پدر در سرِ ایوان نشسته زنبیل می بافد. پیاده شدم، یابو را بستم. جستم به سرِ ایوان و دست به شلاق. تا پدر بجنبد ده - دوازده شلاق به او زدم که - «پدر سوخته! اول کرایه یابو را بده!» مادرم رسید که - «جوان مرگ شده. چه کاری به این پیرمرد داری؟» من چند شلاق هم به مادر زدم. مادر شیون کشید، اهل محله جمع شدند - «چه هست چه نیست.» من حکم را نشان دادم. فهمیدند که من فراش شده ام. دردسر ندهم، کرایه یابو را گرفتم و کَتهای پدرم را بستم در جلوی یابو شلاق ن تاختم؛ اما مادرم از دنبال نفرین می کرد که - «الهی خیر نخوری. الهی روز خوش نبینی. شیرم بر تو حرام باشد». من میگفتم - «برو پدر سوخته ی پ.. حالا که من فراشم پدر آدم را در می آورم.»

پدر در جلوی من می دوید و می گفت: «پسر جان! من پدر تو هستم. به نداری و نخوردگی ساختم، برای تو زحمتها کشیدم. امروز، فردا هم دارد. انسان خوب نیست به هر مرتبه که رسید ملاحظه فردا را نکند. هر روز این طور تسلط و حکمرانی و ریاست برای آدم باقی نمی ماند.» من به لحنی که عموم فراشان به آن لحن و لهجه حرف می زنند گفتم: باز سگ حرفهای صاحب مرده می زند. عمو دهاتی! فضولی نکن. بدو. زود به شهر برسیم که من مقصر نباشم.

پیرمرد کَت بسته، عرق ریزان می دوید. از راه و بیراه و کوچه و بازار به در خانه حاضر .

بردم در انبار خلیلی و زنجیر و رفتم به حضور

: ها پسر! چه کردی؟

: بلی قربان! به اقبال بی زوال سرکاران، پدرسوخته را آوردم.

: بیاور.

فوری رفتم او راکت بسته به حضور آوردم.

گفت: عمو پیرمرد! دیدی پسرت چه قدر با کفایت است؟ من حالا تو را به پسرت بخشیدم. کتهای این پیرمرد را باز و مرخص کنید.

من کت پدر را باز و به گوشه بردم گفتم: پدر! بی چک و اردنگ قلق مرا بده. دارم ندارم به ج من نمی رود.

« ی» و «اروسی» را از تن خود در آورد و داد به من. من آنها را به هشت قران فروختم و رفتم به قهوه خانه.

من پس از این امتحان حقیقتاً فراش شدم و هر مأموریتی که به من می دادند من آتش˚پارچه بودم. تو را به خدا این آقاها قدر نوکر می دانند؟ من حالا چرا باید سه شب به چهار شب گرسنه بخوابم. هرگز رنگ لباس تازه را نبینم. راست است که خدمت به آقایان منظور نیست. حالا کار من به اینجا کشیده است که می خواهم بروم چانچوکشی کنم.

*

(خیر الکلام - سال دویم - شماره ۲۹)

(۱۲ شهر صفر المظفر ۱۳۲۸)

توضیحات:

1-کَت: کتف ٢- بی چک و اردنگ: بدون سیلی و اردنگی ٣- قلق: انعام ۴- ی: نوعی تن پوش ۵- اروسی: نوعی پاپوش در دوره قاجار ۶- آتش˚پارچه: معادل دو آتشه

۷۔ چانچو کشی: حمل بار با چانچو. چانچو: چوب مخصوص «چان» با ۲ متر طول که به دو سر آن دو زنبیل آویزان است و در آنها بزه و هندوانه و چیزهای دیگر می ریزند. چان: یعنی شانه که چانچو را با آن حمل می کنند. به ی که چانچو را حمل می کند، چانچوکش می گفتند.

برچسب ها : داستان کوتاه "مأموریت" از عمو-علی؛ نخستین داستان نویس گیلان - داستان ,یابو ,شلاق ,گفتم ,چانچو ,کوتاه ,داستان نویس ,نویس گیلان ,داستان کوتاه ,نخستین داستان ,کرایه یابو ,علی؛ نخستین داستان ,داستان کوتاه مأمور
داستان کوتاه "مأموریت" از عمو-علی؛ نخستین داستان نویس گیلان داستان ,یابو ,شلاق ,گفتم ,چانچو ,کوتاه ,داستان نویس ,نویس گیلان ,داستان کوتاه ,نخستین داستان ,کرایه یابو ,علی؛ نخستین داستان ,داستان کوتاه مأمور
مینیمال طنز: "ماچِ لُپّی" از داوود خانی لنگرودی


ماچِ لُپّی

داوود خانی لنگرودی

گفتم: « خب، حالا وقتشه ماچت کنم.»

نگاش به گنجشک های بی قرار روی درخت ازگیل باغچه بود. شیطنت رو می شد از چ خوند؛ در همان حال گفت: « مثِ دیروز نباشه. ببین هنوز داغ ماچت رو لُپّمه. »

و با انگشت سبابه، گونه راستش رو چن بار مالوند.

گفتم: « نه دیگه؛ قِلِقش دستم اومده! »

رو بِـهِم کرد و ادا درآورد و کشیده گفت: « حالا بذار تمومش کووونــــم. »

گفتم: « آخه تا کی ناقلا؟!»

ابرو بالا انداخت: « لطفاً منتظر باشید.»

گفتم: « باشه، باشه. کارتو تموم کن. صبر پیشه می کنیم ماهِ نازنین ما!»

اینو که گفتم، غش غش خندید و بعد، دوباره کارشو از سرگرفت.

داشت حوصله م سر می رفت و تو این فکر، برم یهویی بغلش کنم و...

آ ین گازی که به سیب زد، چشم برهم زدنی دیدم آشپزخانه در آغوش مادرشه و داره نُنُری می کنه: «مامان، ببین، دوباره ازم ماچِ لپی می خواد!»


رامسر؛ 21 شهریور 1397 خورشیدی

برچسب ها : مینیمال طنز: "ماچِ لُپّی" از داوود خانی لنگرودی - گفتم ,ماچِ ,خانی لنگرودی ,داوود خانی ,ماچِ لُپّی
مینیمال طنز: "ماچِ لُپّی" از داوود خانی لنگرودی گفتم ,ماچِ ,خانی لنگرودی ,داوود خانی ,ماچِ لُپّی
رباعی گیلکی "دارا چی حألِه؟ " از داوود خانی خلیفه محله
برچسب ها : رباعی گیلکی "دارا چی حألِه؟ " از داوود خانی خلیفه محله - خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی
رباعی گیلکی "دارا چی حألِه؟ " از داوود خانی خلیفه محله خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی
رباعی " الطاف خداوند" از داوود خانی لنگرودی
برچسب ها : رباعی " الطاف خداوند" از داوود خانی لنگرودی - خانی لنگرودی ,داوود خانی ,الطاف خداوند ,رباعی الطاف ,رباعی الطاف خداوند
رباعی " الطاف خداوند" از داوود خانی لنگرودی خانی لنگرودی ,داوود خانی ,الطاف خداوند ,رباعی الطاف ,رباعی الطاف خداوند
دوبیتی گیلکی " اخم و تَخم " از داوود خانی خلیفه محله
برچسب ها : دوبیتی گیلکی " اخم و تَخم " از داوود خانی خلیفه محله - خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی ,دوبیتی گیلکی
دوبیتی گیلکی " اخم و تَخم " از داوود خانی خلیفه محله خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی ,دوبیتی گیلکی
شعر"تفنگ چیّ کف به لب" داوود خانی لنگرودی

فتوکلیپ "تفنگ چیّ کف به لب" داوود خانی لنگرودی در سایت آپارات


لوتکا؛


تفنگ چیّ کف به لب


در سپیدی شوروم شب ...


برکه؛


قو نمی پَرَد


(داوود خانی لنگرودی)

برچسب ها : شعر"تفنگ چیّ کف به لب" داوود خانی لنگرودی - لنگرودی ,خانی ,داوود ,تفنگ ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
شعر"تفنگ چیّ کف به لب" داوود خانی لنگرودی لنگرودی ,خانی ,داوود ,تفنگ ,خانی لنگرودی ,داوود خانی
نقدی بر یک مثنوی در سایت شاعران پارسی زبان از داوود خانی

لینک نقدی بر یک مثنوی در سایت شاعران پارسی زبان از داوود خانی


نقدم که با واکنش جناب صادق ایزدی گنابادی، شاعر و منتفد ادبی معاصر همراه شده است، می تواند بسیار آموزنده باشد.

برچسب ها : نقدی بر یک مثنوی در سایت شاعران پارسی زبان از داوود خانی - داوود خانی ,پارسی زبان ,شاعران پارسی ,سایت شاعران ,سایت شاعران پارسی
نقدی بر یک مثنوی در سایت شاعران پارسی زبان از داوود خانی داوود خانی ,پارسی زبان ,شاعران پارسی ,سایت شاعران ,سایت شاعران پارسی
ردیف از دیدگاه معناشناسی ؛ تألیف علی اکبر شیری

ارائه ی تعاریف علمی دارای شرایط ویژه ای است، به طوری که طرح یک تعریف جامع و مانع برای برخی از مقوله های مربوط به علوم انسانی کار ساده ای نیست. دست آوردهای علمی و مطالعات دقیق، بسیاری از تعاریف سنتی در زبان و ادبیات را متز ل کرده است؛ به طوری که امروز تعاریف « فعل، اسم، واژه و...» تغییر یافته و اصطلاحاتی چون «وزن، قافیه ، ردیف، بیت، مصراع و ... » نیز تعاریفی متناسب با کاربردهای امروزی یافته اند.

با این همه، تعاریفی که از انواع آرایه های ادبی ارائه می شود، در بعضی از موارد هنوز هم جامع و مانع نیست و باعث ایجاد مشکلاتی در آموزش آنها می گردد.

نگرش اعتیادی به مباحث ادبی موجب شده است، که در برخی موارد، در برابر هر سخن تازه ای واکنش نشان دهیم و نتوانیم از ی تعصب، واقعیات را آشکار بینیم . حال آن که اعتلای زبان و ادبیات در شناخت دقیق و معرفی صحیح آن است؛ و این میسر نمی شود مگر با مطالعه و آگاهی از یافته های علمی در زمینه های مرتبط با زبان و ادبیات همچون نقد ادبی، سبک شناسی، معناشناسی، زبان شناسی و...

فایل pdf ردیف از دیدگاه معناشناسی ؛ تألیف علی اکبر شیری


برچسب ها : ردیف از دیدگاه معناشناسی ؛ تألیف علی اکبر شیری - زبان ,یافته ,ادبیات ,تعاریف ,علمی ,اکبر شیری ,دیدگاه معناشناسی
ردیف از دیدگاه معناشناسی ؛ تألیف علی اکبر شیری زبان ,یافته ,ادبیات ,تعاریف ,علمی ,اکبر شیری ,دیدگاه معناشناسی
رباعی: "در فر نیامده" از داوود خانی لنگرودی

خود را می دید مَـــــــرد بالای درخت


چشمک... چشمک، ستاره ای می زد سخت


می خواست...؛ ولی قـــافیه را باخته بود


در فر نیامده، شیـــــــرجه رفت


(داوود خانی لنگرودی)

برچسب ها : رباعی: "در فر نیامده" از داوود خانی لنگرودی - خانی لنگرودی ,داوود خانی
رباعی: "در فر نیامده" از داوود خانی لنگرودی خانی لنگرودی ,داوود خانی
دوبیتی گیلکی "لاپوشاُنی" از داوود خانی خلیفه محله
برچسب ها : دوبیتی گیلکی "لاپوشاُنی" از داوود خانی خلیفه محله - خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی ,گیلکی لاپوشاُنی ,دوبیتی گیلکی ,دوبیتی گیلکی لاپوشاُنی
دوبیتی گیلکی "لاپوشاُنی" از داوود خانی خلیفه محله خلیفه محله ,خانی خلیفه ,داوود خانی ,گیلکی لاپوشاُنی ,دوبیتی گیلکی ,دوبیتی گیلکی لاپوشاُنی
در غروب اشتقاق؛ شعری از داوود خانی لنگرودی

در غروب اشتقاق

مانده بود بر درا ی جاده

ردّ پای تو...

داشت می چکید

ق

ط

ر

ه

ای از ابرهای اتفاق

**

شلمان: داوود خانی لنگرودی- 31 مرداد 1397 خورشیدی

برچسب ها : در غروب اشتقاق؛ شعری از داوود خانی لنگرودی - خانی لنگرودی ,داوود خانی
در غروب اشتقاق؛ شعری از داوود خانی لنگرودی خانی لنگرودی ,داوود خانی
آهنگِ شعر فارسی

آهنگ در اینجا به معنی وسیع تری مورد نظر است. هرگونه تناسبی، خواه صوتی خواه معنوی، می تواند در حوزهٔ تعریفی آهنگ قرار گیرد. بنابراین، منظور از آهنگ فقط وزن شعر نیست، بلکه مجموعهٔ تناسب هایی است که در یک شعر می تواند مورد بررسی قرار گیرد(1) و عبارت است از:

۱. موسیقی بیرونی شعر: همان چیزی که وزن عروضی خوانده می شود و لذت بردن از آن، گویا، امری غریزی است یا نزدیک به غریزی و به همین دلیل هم هست که در شعر ک ن و شعر عوام، چشم گیرترین عامل، عامل وزن است که آشکارترین موسیقی را همراه دارد. بنابراین، بحور عروضی یک شاعر به لحاظ حرکت و س آنها و به لحاظ تنوع یا عدم تنوع آنها و به لحاظ هماهنگی با زمینه های درونی و عاطفی شعر، قابل بررسی است.

۲. موسیقی کناری: منظور تناسبی است که از رهگذر هماهنگی دو کلمه یا دو حرف در آ مصراع ها دیده می شود؛ مثل «خواب» و «آب» یا «دیدار» و «بیدار» که در حقیقت صامت و مصوت های مشترک سبب می شوند گوش لذتی ببرد. این موسیقی کناری همان موسیقی قافیه و ردیف و چیزهایی است که بتواند در پایان مصراع ها موسیقی ای از این دست به وجود آورد. بسیاری از محققان برآنند که نخستین جلوه های موسیقی در شعر اقوام ابت ، مانند اعراب جاهلی، موسیقی قافیه است، نه موسیقی عروضی، جاهلی، موسیقی قافیه است، نه موسیقی عروضی، در آغاز از رهگذر تصادف، دو کلمه با هم نوعی توازن ایجاد کرده اند و بعد آگاهانه مورد استفاده قرار گرفته اند. سجع های کاهنان عصر جاهلی چنین است. بعدها، اندک اندک، فاصلهٔ میان این قافیه ها یا سجع ها، در طول زمان، تساوی یافته است و وزن عروضی به وجود آمده است.

(1) از قدیمی ترین تعریف های وزن یکی این است که وزن «نظم معینی است در ازمنه.» ولی کامل تر از آن، این که بگوییم: «وزن نوعی از تناسب است. تناسب کیفیتی است حاصل از ادراک وحدتی در میان اجزای متعدد. تناسب اگر در مکان واقع شود آن را «قرینه» می خوانند و اگر در زمان واقع شد «وزن» خوانده می شود.» این هر دو تعریف را از کتاب وزن شعر (چاپ سوم، بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۴۵) تألیف پرویز ناتل خانلری نقل کردیم.

۳. موسیقی داخلی: منظور از موسیقی داخلی یا درونی مجموعهٔ تناسب هایی است که میان صامت ها و مصوت های کلمات یک شعر ممکن است وجود داشته باشد؛ مثلاً در یک شعر اگر مصوت های «آ» یا «او یا «ای» تکرارشوند، این خود نوعی موسیقی ایجاد می کند:

یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود

رقم مهر تو بر چهرهٔ ما پیدا بود

در مصراع اول، مصوت «آ» در «یاد»، «باد»، «آن که»، «نهان»، «با» و «ماه این هماهنگی صوتی را تصویر می کند. گاه نیز صامت ها این همخوانی را دارند:

چشمم از آینه داران خط و خالش گشت

لبم از بوسه ربایان بر و دوشش باد

که صامت «ب» در «لب»، «بوسه»، «ربا»، «ببر» و «باد» نوعی موسیقی ایجاد کرده که در القای مفهوم مورد نظر شاعر تأثیر فراوان دارد. یک بار دیگر مصراع دوم را بلند بلند با خود بخوانید؛ صامت«ب» چندان تکرار می شود که مرتب «لب ها» روی هم قرار می گیرند و درست ح بوسیدن را در لب ها می توان دید. جناس های گوناگون - که ادبای قدیم اسم های عجیب و غریب روی آن ها گذاشته اند، و اغلب تقسیم بندی های ابلهانه ای است - انواع محدود همین موسیقی داخلی به شمار می روند.

۴. موسیقی معنوی: این تعبیر ممکن است عجیب به نظر آید، ولی با تعبیری که از آهنگ کردیم و گفتیم هر نوع تناسبی را توسعا می توانیم در قلمرو آهنگ قرار دهیم، تناسب های معنوی در این حوزه قرار می گیرند. آنچه قدما طباق و تضاد و مراعات النظیر و ... خوانده اند، همه، تناسب های معنوی مفاهیم و کلمات است و این تناسب ها، خود، نوعی آهنگ در درون شعر به وجود می آورد و رعایت این تناسب ها، اگر به طرزی باشد که خواننده متوجه تصنع هنرمند نشود، بسیار پراهمیت است. مقدار زیادی از هنر حافظ در طرز استفاده از تناسب های معنوی است. حتی استفاده از اسطوره های قومی و مذهبی نیز - که در تعبیر قدما تلمیح خوانده می شد - در همین قلمرو قرار دارد. این تناسب ها اجزای شعر را از درون به هم پیوند می بخشند و در استحکام فرم تأثیر بسیار دارند.

منبع: ادوار شعر فارسی از مشروطیت تا سقوط سلطنت/ محمدرضا شفیعی کدکنی. تهران: انتشارات سخن، 1380 صص97-94

برچسب ها : آهنگِ شعر فارسی - موسیقی ,تناسب ,آهنگ ,نوعی ,صامت ,مصوت ,موسیقی قافیه ,موسیقی داخلی ,موسیقی عروضی، ,موسیقی ایجاد ,ایجاد کرده ,نوعی موسیقی ایجاد ,جاهلی، موسیقی قاف
آهنگِ شعر فارسی موسیقی ,تناسب ,آهنگ ,نوعی ,صامت ,مصوت ,موسیقی قافیه ,موسیقی داخلی ,موسیقی عروضی، ,موسیقی ایجاد ,ایجاد کرده ,نوعی موسیقی ایجاد ,جاهلی، موسیقی قاف
برگزاری نشست ادبی جدید در لنگرود با مدیریت شاعر و رو مه نگار مطرح گیلان


مدیرمسئول موسسه ی فرهنگی هنری خورشید گیل و دیلم؛از برگزاری نشست های ادبی در لنگرود خبر داد

بهرام علیزاده،مدیر مسئول موسسه ی فرهنگی هنری خورشید گیل و دیلم؛از برگزاری نشست های ماهانه ی ادبی در لنگرود خبر داد.

وی با بیان این مطلب که این نشست های ادبی با موضوع نقدو بررسی مباحث ادبی پیش رو خواهد بود اظهار داشت:

این برنامه ی ادبی با همکاری انتشارات آوای غزل در لنگرود پیگیری می شود و برای شناسایی استعدادهای ادبی،آشتی دادن مردم با ادبیات،رویکرد و نگرشی به ادبیات بومی محلی وب ایی همایش های ادبی با موضوع شعر ،داستان و نقدو بررسی آثار از جمله برنامه هایی است که در این نشست های ادبی دنبال خواهد شد.

علیزاده با معرفی "فرامرز محمدی پور"شاعر،رو مه نگار و پژوهشگر پیش وت و نام آشنای معاصر به عنوان مسئول نشست های ادبی در لنگرود افزود:

دفتر انتشارات آوای غزل لنگرود به مدیریت "بهروز علی آقانژاد"پل ارتباطی برای علاقه مندان است که می خواهند در این نشست های ادبی همکاری داشته باشند.

شایان ذکر است:برگزاری نخستین جشنواره داستان کوتاه لنگرود به صورت سراسری و خارجی از جمله فعالیت های موسسه ی فرهنگی هنری خورشید گیل ودیلم در شهرستان لنگرود است که با استقبال بی سابقه ای رو به رو گردید.

برگزاری نشست های ادبی در لنگرود با مجوز اداره کل فرهنگ و ارشاد ی استان گیلان می باشد.

برچسب ها : برگزاری نشست ادبی جدید در لنگرود با مدیریت شاعر و رو مه نگار مطرح گیلان - ادبی ,لنگرود ,نشست ,برگزاری ,خورشید ,فرهنگی ,برگزاری نشست ,فرهنگی هنری ,هنری خورشید ,انتشارات آوای ,دیلم؛از برگزاری
برگزاری نشست ادبی جدید در لنگرود با مدیریت شاعر و رو مه نگار مطرح گیلان ادبی ,لنگرود ,نشست ,برگزاری ,خورشید ,فرهنگی ,برگزاری نشست ,فرهنگی هنری ,هنری خورشید ,انتشارات آوای ,دیلم؛از برگزاری
به روز شده ها
اتفاقی
با توجه به اهمیت محتوای سایت خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج در سایت را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است یاسمین فقط منتشر کننده مطالب با ذکر منبع بوده و هیچ گونه مسولیتی در خصوص مطالب نشر داده شده ندارد.
All rights reserved. © Yasamin 2016-2017