دکلمه غزلیات حضرت حافظ

با توجه به اهمیت محتوای وبلاگ دکلمه غزلیات حضرت حافظ خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است مسئولیت کلیه اطلاعات پست و وبلاگ نمایش داده شده با عنوان دکلمه غزلیات حضرت حافظ برعهده مرجع و منبع اصلی آن میباشد. و یاسمین هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطالب ندارد.

غزل 093 - چه لطف بود

دکلمه غزل چه لطف بود با صدای نسرین محمدی  

 

چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت                   حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت  

به نوک خامه رقم کرده ای سلام مرا                که کارخانه دوران مباد بی رقمت  

نگویم از من بی دل به سهو کردی یاد              که در حساب د نیست سهو بر قلمت  

مرا ذلیل مگردان به شکر این نعمت                که داشت ت سرمد عزیز و محترمت  

بیا که با سر زلفت قرار خواهم کرد                 که گر سرم برود بر ندارم از قدمت  

ز حال ما دلت آگه شود مگر وقتی                   که لاله بر دمد از خاک کشتگان غمت  

روان تشنه ما را به جرعه ای دریاب              چو می دهند زلال خضر ز جام جمت  

همیشه وقت تو ای عیسی صبا خوش باد         که جان حافظ دلخسته زنده شد به دمت

منبع :
برچسب ها : غزل 093 - چه لطف بود
غزل 093 - چه لطف بود
غزل 089 - یا رب سببی ساز

دکلمه غزل یا رب سببی ساز با صدای نسرین محمدی  

 

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت                  بازآید و برهاندم از بند ملامت  

خاک ره آن یار سفر کرده بیارید                       تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت  

فریاد که از شش جهتم راه ببستند                    آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت  

امروز که در دست توام مرحمتی کن                  فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت  

ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق         ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت  

درویش مکن ناله ز شمشیر احبا                      کاین طایفه از کشته ستانند غرامت  

در قه زن آتش که خم ابروی ساقی               برمی شکند گوشه محراب ت  

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم                بی داد لطیفان همه لطف است و کرامت  

کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ                    پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت

منبع :
برچسب ها : غزل 089 - یا رب سببی ساز - سببی
غزل 089 - یا رب سببی ساز سببی
غزل 090 - ای هدهد صبا

دکلمه غزل ای هدهد صبا با صدای نسرین محمدی  

 

ای هدهد صبا به صبا می فرستمت                   بنگر که از کجا به کجا می فرستمت  

حیف است طایری چو تو در خاکدان غم            زین جا به آشیان وفا می فرستمت  

در راه عشق مرحله قرب و بعد نبست               می بینمت عیان و دعا می فرستمت  

هر صبح و شام قافله ای از دعای خیر             در صحبت شمال و صبا می فرستمت  

تا لشکر غمت نکند ملک دل اب                 جان عزیز خود به نوا می فرستمت  

ای غایب از نظر که شدی ه ن دل              می گویمت دعا و ثنا می فرستمت  

در روی خود تفرج صنع خدای کن                  کایینه خدای نما می فرستمت  

تا مطربان ز شوق منت آگهی دهند                  قول و غزل به ساز و نوا می فرستمت  

ساقی بیا که هاتف غیبم به مژده گفت               با درد صبر کن که دوا می فرستمت  

حافظ سرود مجلس ما ذکر خیر توست              بشتاب هان که اسب و قبا می فرستمت

منبع :
برچسب ها : غزل 090 - ای هدهد صبا - هدهد
غزل 090 - ای هدهد صبا هدهد
غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش

دکلمه غزل شنیده ام سخنی خوش با صدای نسرین محمدی  

 

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت                   فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت  

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر                      کنایتی است که از روزگار هجران گفت  

نشان یار سفر کرده از که پرسم باز                         که هرچه گفت برید صبا پریشان گفت  

فغان که آن مه نامهربان مهر گسل                          به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت  

من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب                  که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت  

غم کهن به می سالخورده دفع کنید                         که تخم خوشدلی این است پیر دهقان گفت  

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود                         که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت  

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو                       تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت  

مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل                        قبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت  

که گفت حافظ از شه تو آمد باز                        من این نگفته ام آن که گفت بهتان گفت 

منبع :
برچسب ها : غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش - سخنی
غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش سخنی
غزل 086 - ساقی بیا

 دکلمه غزل ساقی بیا با صدای نسرین محمدی  

   

ساقی بیا که یار ز رخ برگرفت                 کار چراغ خ ان باز درگرفت 

آن شمع سر گرفته دگر چهره برفروخت            وین پیر سالخورده جوانی ز سر گرفت  

آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت           وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت  

زنهار از آن عبارت شیرین دلفریب                 گویی که پسته تو سخن در شکر گرفت  

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود              عیسی دمی خدا بفرستاد و بر گرفت  

هر سروقد که بر مه و خور حسن می فروخت    چون تو در آمدی پی کاری دگر گرفت  

زین قصه هفت گنبد افلاک پر صداست            کوته نظر ببین که سخن مختصر گرفت  

حافظ تو این سخن ز که آموختی که بخت         تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت

منبع :
برچسب ها : غزل 086 - ساقی بیا
غزل 086 - ساقی بیا
غزل 087 - حسنت به اتفاق ملاحت

دکلمه غزل حسنت به اتفاق ملاحت با صدای نسرین محمدی  

 

حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت                            آری به اتفاق جهان می توان گرفت  

افشای راز خ ان  خواست کرد شمع                        شکر خدا که سر دلش در زبان گرفت  

زین آتش نهفته که در من است                         خورشید شعله ای است که در آسمان گرفت  

می خواست گل که دم زند از رنگ و بوی دوست         از غیرت صبا نفسش در دهان گرفت   

آسوده برکنار چو پرگار می شدم                                دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت  

آن روز شوق ساغر می من ام بسوخت                   کاتش ز ع عارض ساقی در آن گرفت  

خواهم شدن به کوی مغان آستین فشان                       زین فتنه ها که دامن آ زمان گرفت  

می خور که هرکه آ کار جهان بدید                         از غم سبک برآمد و رطل گران گرفت  

بر برگ گل به خون شقایق نوشته اند                          کان که پخته شد می چون ارغوان گرفت  

حافظ چو آب لطف ز نظم تو می چکد                          حاسد چگونه نکته تواند بر آن گرفت

منبع :
برچسب ها : غزل 087 - حسنت به اتفاق ملاحت - اتفاق ,جهان ,ملاحت ,اتفاق ملاحت
غزل 087 - حسنت به اتفاق ملاحت اتفاق ,جهان ,ملاحت ,اتفاق ملاحت
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت             جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
غزل 084 - ساقی بیار باده

دکلمه غزل ساقی بیار باده با صدای نسرین محمدی  

 

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت                     درده قدح که موسم و نام رفت  

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم                      عمری که بی حضور صراحی و جام رفت  

مستم کن آنچنان که ندانم ز بی خودی              در عرصه خیال که آمد کدام رفت  

بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد             در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت  

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه                 رند از ره نیاز به دارالسلام رفت  

نقد دلی که بود مرا صرف باده شد                   قلب سیاه بود از آن در حرام رفت  

در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود         می ده که عمر در سر سودای خام رفت  

دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت             گمگشته ای که باده نابش به کام رفت    

منبع :
برچسب ها : غزل 084 - ساقی بیار باده - باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
غزل 084 - ساقی بیار باده باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم          کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 086 - ساقی بیا

 دکلمه غزل ساقی بیا با صدای نسرین محمدی  

   

ساقی بیا که یار ز رخ برگرفت              کار چراغ خ ان باز درگرفت 

آن شمع سر گرفته دگر چهره برفروخت         وین پیر سالخورده جوانی ز سر گرفت  

آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت        وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت  

زنهار از آن عبارت شیرین دلفریب              گویی که پسته تو سخن در شکر گرفت  

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود           چون تو در آمدی پی کاری دگر گرفت  

زین قصه هفت گنبد افلاک پر صداست         کوته نظر ببین که سخن مختصر گرفت  

حافظ تو این سخن ز که آموختی که بخت      تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت

منبع :
برچسب ها : غزل 086 - ساقی بیا
غزل 086 - ساقی بیا
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت            جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده

دکلمه غزل ساقی بیار باده با صدای نسرین محمدی  

 

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت                     درده قدح که موسم و نام رفت  

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم                      عمری که بی حضور صراحی و جام رفت  

مستم کن آنچنان که ندانم ز بی خودی               در عرصه خیال که آمد کدام رفت  

بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد              در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت  

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه                  رند از ره نیاز به دارالسلام رفت  

نقد دلی که بود مرا صرف باده شد                   قلب سیاه بود از آن در حرام رفت  

در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود         می ده که عمر در سر سودای خام رفت  

دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت             گمگشته ای که باده نابش به کام رفت    

منبع :
برچسب ها : دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده - باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همکه دشب ناله و زاری کردیم       کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت              جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                              هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                      پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
غزل 080 - عیب رندان مکن

دکلمه غزل عیب رندان مکن با صدای نسرین محمدی   

 عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت                که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت  

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش                هر ی آن درود عاقبت کار که کشت  

همه طالب یارند چه هوشیار و چه مست           همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت  

سر تسلیم من و خشت در میکده ها                        مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت  

ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل                            تو پس چه دانی که که خوب است و که زشت  

نه من از تقوا به در افتادم و بس                    پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت  

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی                     ی ر از کوی ابات برندت به بهشت

منبع :
برچسب ها : غزل 080 - عیب رندان مکن - رندان
غزل 080 - عیب رندان مکن رندان
غزل 081 - صبحدم مرغ چمن

دکلمه غزل صبحدم مرغ چمن با صدای نسرین محمدی  

 

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت             ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت  

گل بخندید که از راست نرنجیم ولی                هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت  

گر طمع داری از آن جام مرصع می لعل         ای بسا در که به نوک مژه ات باید سفت  

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد                هرکه خاک در میخانه به رخساره نرفت  

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا             زلف سنبل به نسیم سحری می آشفت   

گفتم ای مسند جم جام جهان بین ات کو           گفت افسوس که آن ت بیدار ب   

سخن عشق نه آن است که آید به زبان           ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت  

اشک حافظ د و صبر به دریا انداخت          چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت

منبع :
برچسب ها : غزل 081 - صبحدم مرغ چمن
غزل 081 - صبحدم مرغ چمن
غزل 082 - آن ترک پری چهره

دکلمه غزل آن ترک پری چهره با صدای نسرین محمدی  

 

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت      آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت  

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین             واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت  

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش               آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت  

دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم           سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت  

از پای فتادیم چو آمد غم هجران                   در درد بمردیم چو از دست دوا رفت  

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت           عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت  

احرام چه بندیم چو آن قبله نه اینجاست          در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت  

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید        هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت  

ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه              زان پیش که گویند که از دار فنا رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 082 - آن ترک پری چهره - چهره
غزل 082 - آن ترک پری چهره چهره
غزل 079 - کنون که می دمد

دکلمه غزل کنون که می دمد با صدای نسرین محمدی  

 

کنون که می دمد از بوستان نسیم بهشت            من و فرح بخش و یار حور سرشت  

گدا چرا نزند لاف سلطنت امروز                         که خیمه سایه ابر است و بزمگه لب کشت  

چمن حکایت اردیبهشت می گوید                        نه عاقل است که نسیه ید و نقد بهشت  

به می عمارت دل کن که این جهان اب             برآن سر است که از خاک ما بسازد خشت  

وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهد                     چو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت  

مکن به نامه سیاهی ملا مت من مست                که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت  

قدم دریغ مدار از جنازه حافظ                            که گرچه غرق گناه است می رود به بهشت     

منبع :
برچسب ها : غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 078 - دیدی که یار

دکلمه غزل دیدی که یار با صدای نسرین محمدی  

 

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت                 بش ت عهد وز غم ما هیچ غم نداشت  

یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم                  افکند و کشت و عزت صید حرم نداشت  

بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار                    حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت  

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او            هر جا که رفت هیچ ش محترم نداشت  

ساقی بیار باده و با محتسب بگو                        انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت  

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد                    مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت  

حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی                    هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت

منبع :
برچسب ها : غزل 078 - دیدی که یار
غزل 078 - دیدی که یار
غزل 077 - بلبلی برگ گلی

دکلمه غزل بلبلی برگ گلی با صدای نسرین محمدی  

 

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت                  وندر آن برگ و نوا خوش ناله های زار داشت  

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست               گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت  

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض                   پادشاهی کامران بود از گ عار داشت  

در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست                    م آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت  

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم                    کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت   

گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن                        شیخ صنعان قه رهن خانه خمار داشت  

وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر              ذکر تسبیح ملک در حلقه ر داشت  

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت                  شیوه جنات تجری تحتهاالانهار داشت  

منبع :
برچسب ها : غزل 077 - بلبلی برگ گلی
غزل 077 - بلبلی برگ گلی
به روز شده ها
اتفاقی
با توجه به اهمیت محتوای سایت خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج در سایت را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است یاسمین فقط منتشر کننده مطالب با ذکر منبع بوده و هیچ گونه مسولیتی در خصوص مطالب نشر داده شده ندارد.
All rights reserved. © Yasamin 2016-2017