دکلمه غزلیات حضرت حافظ

با توجه به اهمیت محتوای وبلاگ دکلمه غزلیات حضرت حافظ خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است مسئولیت کلیه اطلاعات پست و وبلاگ نمایش داده شده با عنوان دکلمه غزلیات حضرت حافظ برعهده مرجع و منبع اصلی آن میباشد. و یاسمین هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطالب ندارد.

غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت             جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
غزل 084 - ساقی بیار باده

دکلمه غزل ساقی بیار باده با صدای نسرین محمدی  

 

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت                     درده قدح که موسم و نام رفت  

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم                      عمری که بی حضور صراحی و جام رفت  

مستم کن آنچنان که ندانم ز بی خودی              در عرصه خیال که آمد کدام رفت  

بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد             در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت  

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه                 رند از ره نیاز به دارالسلام رفت  

نقد دلی که بود مرا صرف باده شد                   قلب سیاه بود از آن در حرام رفت  

در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود         می ده که عمر در سر سودای خام رفت  

دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت             گمگشته ای که باده نابش به کام رفت    

منبع :
برچسب ها : غزل 084 - ساقی بیار باده - باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
غزل 084 - ساقی بیار باده باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم          کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 086 - ساقی بیا

 دکلمه غزل ساقی بیا با صدای نسرین محمدی  

   

ساقی بیا که یار ز رخ برگرفت              کار چراغ خ ان باز درگرفت 

آن شمع سر گرفته دگر چهره برفروخت         وین پیر سالخورده جوانی ز سر گرفت  

آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت        وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت  

زنهار از آن عبارت شیرین دلفریب              گویی که پسته تو سخن در شکر گرفت  

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود           چون تو در آمدی پی کاری دگر گرفت  

زین قصه هفت گنبد افلاک پر صداست         کوته نظر ببین که سخن مختصر گرفت  

حافظ تو این سخن ز که آموختی که بخت      تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت

منبع :
برچسب ها : غزل 086 - ساقی بیا
غزل 086 - ساقی بیا
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت            جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده

دکلمه غزل ساقی بیار باده با صدای نسرین محمدی  

 

ساقی بیار باده که ماه صیام رفت                     درده قدح که موسم و نام رفت  

وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم                      عمری که بی حضور صراحی و جام رفت  

مستم کن آنچنان که ندانم ز بی خودی               در عرصه خیال که آمد کدام رفت  

بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد              در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت  

زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه                  رند از ره نیاز به دارالسلام رفت  

نقد دلی که بود مرا صرف باده شد                   قلب سیاه بود از آن در حرام رفت  

در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود         می ده که عمر در سر سودای خام رفت  

دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت             گمگشته ای که باده نابش به کام رفت    

منبع :
برچسب ها : دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده - باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
دکلمه غزل 084 - ساقی بیار باده باده ,بیار ,بیار باده ,ساقی بیار
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همکه دشب ناله و زاری کردیم       کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت              جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                              هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                      پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
غزل 080 - عیب رندان مکن

دکلمه غزل عیب رندان مکن با صدای نسرین محمدی   

 عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت                که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت  

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش                هر ی آن درود عاقبت کار که کشت  

همه طالب یارند چه هوشیار و چه مست           همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت  

سر تسلیم من و خشت در میکده ها                        مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت  

ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل                            تو پس چه دانی که که خوب است و که زشت  

نه من از تقوا به در افتادم و بس                    پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت  

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی                     ی ر از کوی ابات برندت به بهشت

منبع :
برچسب ها : غزل 080 - عیب رندان مکن - رندان
غزل 080 - عیب رندان مکن رندان
غزل 081 - صبحدم مرغ چمن

دکلمه غزل صبحدم مرغ چمن با صدای نسرین محمدی  

 

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت             ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت  

گل بخندید که از راست نرنجیم ولی                هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت  

گر طمع داری از آن جام مرصع می لعل         ای بسا در که به نوک مژه ات باید سفت  

تا ابد بوی محبت به مشامش نرسد                هرکه خاک در میخانه به رخساره نرفت  

در گلستان ارم دوش چو از لطف هوا             زلف سنبل به نسیم سحری می آشفت   

گفتم ای مسند جم جام جهان بین ات کو           گفت افسوس که آن ت بیدار ب   

سخن عشق نه آن است که آید به زبان           ساقیا می ده و کوتاه کن این گفت و شنفت  

اشک حافظ د و صبر به دریا انداخت          چه کند سوز غم عشق نیارست نهفت

منبع :
برچسب ها : غزل 081 - صبحدم مرغ چمن
غزل 081 - صبحدم مرغ چمن
غزل 082 - آن ترک پری چهره

دکلمه غزل آن ترک پری چهره با صدای نسرین محمدی  

 

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت      آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت  

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین             واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت  

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش               آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت  

دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم           سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت  

از پای فتادیم چو آمد غم هجران                   در درد بمردیم چو از دست دوا رفت  

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت           عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت  

احرام چه بندیم چو آن قبله نه اینجاست          در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت  

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید        هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت  

ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه              زان پیش که گویند که از دار فنا رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 082 - آن ترک پری چهره - چهره
غزل 082 - آن ترک پری چهره چهره
غزل 079 - کنون که می دمد

دکلمه غزل کنون که می دمد با صدای نسرین محمدی  

 

کنون که می دمد از بوستان نسیم بهشت            من و فرح بخش و یار حور سرشت  

گدا چرا نزند لاف سلطنت امروز                         که خیمه سایه ابر است و بزمگه لب کشت  

چمن حکایت اردیبهشت می گوید                        نه عاقل است که نسیه ید و نقد بهشت  

به می عمارت دل کن که این جهان اب             برآن سر است که از خاک ما بسازد خشت  

وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهد                     چو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت  

مکن به نامه سیاهی ملا مت من مست                که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت  

قدم دریغ مدار از جنازه حافظ                            که گرچه غرق گناه است می رود به بهشت     

منبع :
برچسب ها : غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 078 - دیدی که یار

دکلمه غزل دیدی که یار با صدای نسرین محمدی  

 

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت                 بش ت عهد وز غم ما هیچ غم نداشت  

یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم                  افکند و کشت و عزت صید حرم نداشت  

بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار                    حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت  

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او            هر جا که رفت هیچ ش محترم نداشت  

ساقی بیار باده و با محتسب بگو                        انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت  

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد                    مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت  

حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی                    هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت

منبع :
برچسب ها : غزل 078 - دیدی که یار
غزل 078 - دیدی که یار
غزل 077 - بلبلی برگ گلی

دکلمه غزل بلبلی برگ گلی با صدای نسرین محمدی  

 

بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت                  وندر آن برگ و نوا خوش ناله های زار داشت  

گفتمش در عین وصل این ناله و فریاد چیست               گفت ما را جلوه معشوق در این کار داشت  

یار اگر ننشست با ما نیست جای اعتراض                   پادشاهی کامران بود از گ عار داشت  

در نمی گیرد نیاز و ناز ما با حسن دوست                    م آن کز نازنینان بخت برخوردار داشت  

خیز تا بر کلک آن نقاش جان افشان کنیم                    کاین همه نقش عجب در گردش پرگار داشت   

گر مرید راه عشقی فکر بدنامی مکن                        شیخ صنعان قه رهن خانه خمار داشت  

وقت آن شیرین قلندر خوش که در اطوار سیر              ذکر تسبیح ملک در حلقه ر داشت  

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت                  شیوه جنات تجری تحتهاالانهار داشت  

منبع :
برچسب ها : غزل 077 - بلبلی برگ گلی
غزل 077 - بلبلی برگ گلی
غزل 075 - خواب آن نرگس فتان

دکلمه غزل خواب آن نرگس فتان با صدای نسرین محمدی   

 

خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست                          تاب آن زلف پریشان تو بی چیزی نیست  

از لبت شیر روان بود که من می گفتم                              این شکر گرد نمکدان تو بی چیزی نیست  

جان درازی تو بادا که یقین می دانم                                 در کمان ناوک مژگان تو بی چیزی نیست  

مبتلایی به غم محنت و اندوه فراق                                  ای دل این ناله و افغان تو بی چیزی نیست  

دوش باد از سر کویش به گلستان بگذشت                        ای گل این چاک گریبان تو بی چیزی نیست  

درد عشق ار چه دل از خلق نهان می دارد                         حافظ این دیده گریان تو بی چیزی نیست

منبع :
برچسب ها : غزل 075 - خواب آن نرگس فتان - چیزی ,فتان ,نرگس ,نرگس فتان
غزل 075 - خواب آن نرگس فتان چیزی ,فتان ,نرگس ,نرگس فتان
غزل 076 - جز آستان توام

دکلمه غزل جز آستان توام با صدای نسرین محمدی  

 

جز آستان توام در جهان پناهی نیست                     سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست  

عدو چو تیغ کشد من  سپر بیندازم                         که تیغ ما به جز از ناله ای و آهی نیست  

چرا ز کوی ابات روی برتابم                            کز این به ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست   

زمانه گر بزند آشم به من عمر                          بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست  

غلام نرگس جماش آن سهی سروم                        که از غرورش به نگاهی نیست  

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن                   که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست  

عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن                   که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست  

چنین که از همه سو دام راه می بینم                      به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست  

خزینه دل حافظ به زلف و خال مده                         که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست       

منبع :
برچسب ها : غزل 076 - جز آستان توام - توام ,آستان ,آستان توام
غزل 076 - جز آستان توام توام ,آستان ,آستان توام
غزل 074 - حاصل کارگه و مکان

دکلمه غزل حاصل کارگه و مکان با صدای نسرین محمدی  

 

حاصل کارگه و مکان این همه نیست                     باده پیش آر که اسباب جهان این همه نیست  

از دل و جان شرف صحبت جانان غرض است               غرض این است وگرنه دل و جان این همه نیست  

منت سدره و طوبی ز پی سایه مکش                           که چو خوش بنگری ای سرو روان این همه نیست  

ت آن است که بی خون دل آید به کنار                      ورنه با سعی و عمل باغ جنان این همه نیست  

پنج روزی که در این مرحله مهلت داری                      خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست  

بر لب بحر فنا منتظریم ای ساقی                                فرصتی دان که ز لب تا به دهان این همه نیست  

زاهد ایمن مشو از بازی غیرت زنهار                         که ره از صومعه تا دیر مغان این همه نیست  

دردمندی من سوخته زار و نزار                                 ظاهرا حاجت تقریر و بیان این همه نیست  

نام حافظ رقم نیک پذیرفت ولی                                  پیش رندان رقم سود و زیان این همه نیست  

منبع :
برچسب ها : غزل 074 - حاصل کارگه و مکان - مکان ,کارگه ,حاصل کارگه
غزل 074 - حاصل کارگه و مکان مکان ,کارگه ,حاصل کارگه
غزل 064 - اگرچه عرض هنر

دکلمه غزل اگرچه عرض هنر با صدای نسرین محمدی  

 

اگر چه عرض هنر پیش یار بی ادبی است                    زبان خموش ولیکن دهان پر از عربی است  

پری نهفته رخ و دیو در کرشمه حسن                         بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبی است  

در این چمن گل بی خار نچید آری                        چراغ مصطفوی با شرار بولهبی است  

سبب مپرس که چرخ از چه سفله پرور شد                   که کام بخشی او را بهانه بی سببی است  

به نیم جو ن م طاق خانقاه و رباط                            مرا که مصطبه ایوان و پای خم طنبی است  

جمال دختر رز نور چشم ماست مگر                           که در نقاب زجاجی و عنبی است  

هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه                       کنون که مست ابم صلاح بی ادبی است  

بیار می که چو حافظ هزارم استظهار                          به گریه سحری و نیاز نیم شبی است  

منبع :
برچسب ها : غزل 064 - اگرچه عرض هنر
غزل 064 - اگرچه عرض هنر
غزل 066 - بنال بلبل

دکلمه غزل بنال بلبل با صدای نسرین محمدی  

 

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است                                  که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است  

در آن زمین که نسیمی وزد ز طره دوست                          چه جای دم زدن نافه های تاتاری است  

بیار باده که رنگین کنیم جامه زرق                                  که مست جام غروریم و نام هوشیاری است  

خیال زلف تو پختن نه کار هر خامی است                          که زیر سلسله رفتن طریق عیاری است  

لطیفه ایست نهانی که عشق ازو خیزد                              که نام آن نه لب لعل و خط زنگاری است  

جمال شخص نه چشم است و زلف و عارض و خال             هزار نکته در این کار و بار دلداری است   

قلندران حقیقت به نیم جو ن ند                                      قبای اطلس آن که از هنر عاری است  

برآستان تو مشکل توان رسید آری                                  عروج بر فلک سروری به دشواری است  

سحر کرشمه چشمت به خواب می دیدم                             زهی مراتب خو که به ز بیداری است  

دلش به ناله میازار و ختم کن حافظ                                 که رستگاری جاوید در کم آزاری است

منبع :
برچسب ها : غزل 066 - بنال بلبل - بلبل ,بنال بلبل
غزل 066 - بنال بلبل بلبل ,بنال بلبل
غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز

دکلمه غزل یا رب این شمع دل افروز با صدای نسرین محمدی  

 

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست                جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست  

حالیا خانه برانداز دل و دین من است                      تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست  

باده لعل لبش کز لب من دور مباد                           راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست  

ت صحبت آن شمع سعادت پرتو                         باز پرسید خدا را که به پروانه کیست  

می دهد هر ش افسونی و معلوم نشد                   که دل نازک او مایل افسانه کیست  

یا رب آن شاه وش ماه رخ زهره جبین                    در یکتای که و گوهر یکدانه کیست  

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو                            زیر لب خنده ن گفت که دیوانه کیست

منبع :
برچسب ها : غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز
غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز
به روز شده ها
اتفاقی
با توجه به اهمیت محتوای سایت خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج در سایت را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است یاسمین فقط منتشر کننده مطالب با ذکر منبع بوده و هیچ گونه مسولیتی در خصوص مطالب نشر داده شده ندارد.
All rights reserved. © Yasamin 2016-2017