دکلمه غزلیات حضرت حافظ

با توجه به اهمیت محتوای وبلاگ دکلمه غزلیات حضرت حافظ خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است مسئولیت کلیه اطلاعات پست و وبلاگ نمایش داده شده با عنوان دکلمه غزلیات حضرت حافظ برعهده مرجع و منبع اصلی آن میباشد. و یاسمین هیچ گونه مسئولیتی در قبال مطالب ندارد.

غزل 098 - اگر به مذهب تو

دکلمه غزل اگر به مذهب تو با صدای نسرین محمدی   

 

اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح           صلاح ما همه آن است کان توراست صلاح  

سواد زلف سیاه تو جاعل الظلمات                  بیاض روی چو ماه تو فالق الاصباح  

ز چین زلف کمندت ی نیافت خلاص            از آن کمانچه ابرو و تیر چشم نجاح  

ز دیده ام شده یک چشمه در کنار روان            که آشنا نکند در میان آن ملاح  

لب چو آب حیات تو هست قوت جان               وجود خاکی ما را از اوست ذکر رواح  

بداد لعل لبت بوسه ای به صد زاری               گرفت کام دلم ز او به صد هزار الحاح  

دعای جان تو ورد زبان مشتاقان                  همیشه تا که بود متصل مساء و صباح  

صلاح و توبه و تقوا زما مجو حافظ               ز رند و عاشق و مجنون ی نیافت صلاح

منبع :
برچسب ها : غزل 098 - اگر به مذهب تو - مذهب
غزل 098 - اگر به مذهب تو مذهب
غزل 099 - دل من در هوای روی فرخ

دکلمه غزل دل من در هوای روی فرخ با صدای نسرین محمدی  

 

دل من در هوای روی فرخ                        بود آشفته همچون موی فرخ  

بجز هندوی زلفش هیچ نیست              که برخوردار شد از روی فرخ  

سیاهی نیکبخت است آن که دائم                بود همراز و هم زانوی فرخ  

شود چون بید لرزان سرو آزاد                  اگر بیند قد دلجوی فرخ  

بده ساقی ارغوانی                        به یاد نرگس جادوی فرخ  

دو تا شد قامتم همچون کمانی                   ز غم پیوسته چون ابروی فرخ  

نسیم مشک تاتاری خجل کرد                    شمیم زلف عنبر بوی فرخ  

اگر میل دل هر به جایی است             بود میل دل من سوی فرخ  

غلام همت آنم که باشد                           چو حافظ بنده و هندوی فرخ           

منبع :
برچسب ها : غزل 099 - دل من در هوای روی فرخ - هوای
غزل 099 - دل من در هوای روی فرخ هوای
غزل 095 - مدامم مست می دارد

دکلمه غزل مدامم مست می دارد با صدای نسرین محمدی  

 

مدامم مست می دارد نسیم جعد گیسویت                  ابم می کند هر دم فریب چشم جادویت  

پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن        که شمع دیده افروزیم در محراب ابرویت  

سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم               که جان را نسخه ای باشد ز لوح خال هندویت  

تو گر خواهی که جاویدان جهان ی ر بیارایی       صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت  

وگر رسم فنا خواهی که از عالم براندازی             برافشان تا فرو ریزد هزاران جان ز هر مویت  

من و باد صبا مسکین دو سرگردان بی حاصل        من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت  

زهی همت که حافظ راست از دنیی و از عقبی        نیاید هیچ در چشمش بجز خاک سر کویت 

منبع :
برچسب ها : غزل 095 - مدامم مست می دارد
غزل 095 - مدامم مست می دارد
غزل 093 - چه لطف بود

دکلمه غزل چه لطف بود با صدای نسرین محمدی  

 

چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت                   حقوق خدمت ما عرضه کرد بر کرمت  

به نوک خامه رقم کرده ای سلام مرا                که کارخانه دوران مباد بی رقمت  

نگویم از من بی دل به سهو کردی یاد              که در حساب د نیست سهو بر قلمت  

مرا ذلیل مگردان به شکر این نعمت                که داشت ت سرمد عزیز و محترمت  

بیا که با سر زلفت قرار خواهم کرد                 که گر سرم برود بر ندارم از قدمت  

ز حال ما دلت آگه شود مگر وقتی                   که لاله بر دمد از خاک کشتگان غمت  

روان تشنه ما را به جرعه ای دریاب              چو می دهند زلال خضر ز جام جمت  

همیشه وقت تو ای عیسی صبا خوش باد         که جان حافظ دلخسته زنده شد به دمت

منبع :
برچسب ها : غزل 093 - چه لطف بود
غزل 093 - چه لطف بود
غزل 089 - یا رب سببی ساز

دکلمه غزل یا رب سببی ساز با صدای نسرین محمدی  

 

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت                  بازآید و برهاندم از بند ملامت  

خاک ره آن یار سفر کرده بیارید                       تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت  

فریاد که از شش جهتم راه ببستند                    آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت  

امروز که در دست توام مرحمتی کن                  فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت  

ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق         ما با تو نداریم سخن خیر و سلامت  

درویش مکن ناله ز شمشیر احبا                      کاین طایفه از کشته ستانند غرامت  

در قه زن آتش که خم ابروی ساقی               برمی شکند گوشه محراب ت  

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم                بی داد لطیفان همه لطف است و کرامت  

کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ                    پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت

منبع :
برچسب ها : غزل 089 - یا رب سببی ساز - سببی
غزل 089 - یا رب سببی ساز سببی
غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش

دکلمه غزل شنیده ام سخنی خوش با صدای نسرین محمدی  

 

شنیده ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت                   فراق یار نه آن می کند که بتوان گفت  

حدیث هول قیامت که گفت واعظ شهر                      کنایتی است که از روزگار هجران گفت  

نشان یار سفر کرده از که پرسم باز                         که هرچه گفت برید صبا پریشان گفت  

فغان که آن مه نامهربان مهر گسل                          به ترک صحبت یاران خود چه آسان گفت  

من و مقام رضا بعد از این و شکر رقیب                  که دل به درد تو خو کرد و ترک درمان گفت  

غم کهن به می سالخورده دفع کنید                         که تخم خوشدلی این است پیر دهقان گفت  

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود                         که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت  

به مهلتی که سپهرت دهد ز راه مرو                       تو را که گفت که این زال ترک دستان گفت  

مزن ز چون و چرا دم که بنده مقبل                        قبول کرد به جان هر سخن که جانان گفت  

که گفت حافظ از شه تو آمد باز                        من این نگفته ام آن که گفت بهتان گفت 

منبع :
برچسب ها : غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش - سخنی
غزل 088 - شنیده ام سخنی خوش سخنی
غزل 086 - ساقی بیا

 دکلمه غزل ساقی بیا با صدای نسرین محمدی  

   

ساقی بیا که یار ز رخ برگرفت                 کار چراغ خ ان باز درگرفت 

آن شمع سر گرفته دگر چهره برفروخت            وین پیر سالخورده جوانی ز سر گرفت  

آن عشوه داد عشق که مفتی ز ره برفت           وان لطف کرد دوست که دشمن حذر گرفت  

زنهار از آن عبارت شیرین دلفریب                 گویی که پسته تو سخن در شکر گرفت  

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود              عیسی دمی خدا بفرستاد و بر گرفت  

هر سروقد که بر مه و خور حسن می فروخت    چون تو در آمدی پی کاری دگر گرفت  

زین قصه هفت گنبد افلاک پر صداست            کوته نظر ببین که سخن مختصر گرفت  

حافظ تو این سخن ز که آموختی که بخت         تعویذ کرد شعر تو را و به زر گرفت

منبع :
برچسب ها : غزل 086 - ساقی بیا
غزل 086 - ساقی بیا
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت             جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم          کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات

دکلمه غزل گر ز دست زلف مشکین ات  

  

گر زدست زلف مشکین ات خطایی رفت رفت                     ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت  

برق عشق ار من پشمینه پوشی سوخت سوخت            جور شاه کامران گر بر گ رفت رفت  

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار                            هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت  

عشقبازی را تحمل باید ای دل پای دار                             گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت  

گر دلی از غمزه دلدار باری برد برد                                ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت  

از سخن چینان مل ها پدید آمد ولی                              گر میان ه نان ناسزایی رفت رفت  

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه                     پای چه بندی گر به جایی رفت رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات - مشکین
غزل 083 - گر زدست زلف مشکین ات مشکین
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش

دکلمه غزل شربتی از لب لعلش با صدای نسرین محمدی 


شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت                روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت 

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود          بار برست و به گردش نرسیدیم و برفت 

بس که ما فاتحه و حرز یمانی خو م             وز پی اش سوره اخلاص دمیدیم و برفت   

عشوه دادند که بر ما گذری خواهی کرد            دیدی آ که چنین عشوه یدیم و برفت 

شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن             در گلستان وصالش نچمیدیم و برفت 

همچو حافظ همکه دشب ناله و زاری کردیم       کای دریغا به و نرسیدیم و برفت 

منبع :
برچسب ها : دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش - لعلش
دکلمه غزل 085 - شربتی از لب لعلش لعلش
غزل 080 - عیب رندان مکن

دکلمه غزل عیب رندان مکن با صدای نسرین محمدی   

 عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت                که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت  

من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش                هر ی آن درود عاقبت کار که کشت  

همه طالب یارند چه هوشیار و چه مست           همه جا خانه عشق است چه مسجد چه کنشت  

سر تسلیم من و خشت در میکده ها                        مدعی گر نکند فهم سخن گو سر و خشت  

ناامیدم مکن از سابقه لطف ازل                            تو پس چه دانی که که خوب است و که زشت  

نه من از تقوا به در افتادم و بس                    پدرم نیز بهشت ابد از دست بهشت  

حافظا روز اجل گر به کف آری جامی                     ی ر از کوی ابات برندت به بهشت

منبع :
برچسب ها : غزل 080 - عیب رندان مکن - رندان
غزل 080 - عیب رندان مکن رندان
غزل 082 - آن ترک پری چهره

دکلمه غزل آن ترک پری چهره با صدای نسرین محمدی  

 

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت      آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت  

تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین             واقف ما نیست که از دیده چه ها رفت  

بر شمع نرفت از گذر آتش دل دوش               آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت  

دور از رخ تو دم به دم از گوشه چشمم           سیلاب سرشک آمد و طوفان بلا رفت  

از پای فتادیم چو آمد غم هجران                   در درد بمردیم چو از دست دوا رفت  

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت           عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت  

احرام چه بندیم چو آن قبله نه اینجاست          در سعی چه کوشیم چو از مروه صفا رفت  

دی گفت طبیب از سر حسرت چو مرا دید        هیهات که رنج تو ز قانون شفا رفت  

ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه              زان پیش که گویند که از دار فنا رفت  

منبع :
برچسب ها : غزل 082 - آن ترک پری چهره - چهره
غزل 082 - آن ترک پری چهره چهره
غزل 079 - کنون که می دمد

دکلمه غزل کنون که می دمد با صدای نسرین محمدی  

 

کنون که می دمد از بوستان نسیم بهشت            من و فرح بخش و یار حور سرشت  

گدا چرا نزند لاف سلطنت امروز                         که خیمه سایه ابر است و بزمگه لب کشت  

چمن حکایت اردیبهشت می گوید                        نه عاقل است که نسیه ید و نقد بهشت  

به می عمارت دل کن که این جهان اب             برآن سر است که از خاک ما بسازد خشت  

وفا مجوی ز دشمن که پرتوی ندهد                     چو شمع صومعه افروزی از چراغ کنشت  

مکن به نامه سیاهی ملا مت من مست                که آگه است که تقدیر بر سرش چه نوشت  

قدم دریغ مدار از جنازه حافظ                            که گرچه غرق گناه است می رود به بهشت     

منبع :
برچسب ها : غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 079 - کنون که می دمد
غزل 078 - دیدی که یار

دکلمه غزل دیدی که یار با صدای نسرین محمدی  

 

دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت                 بش ت عهد وز غم ما هیچ غم نداشت  

یا رب مگیرش ار چه دل چون کبوترم                  افکند و کشت و عزت صید حرم نداشت  

بر من جفا ز بخت من آمد وگرنه یار                    حاشا که رسم لطف و طریق کرم نداشت  

با این همه هر آنکه نه خواری کشید از او            هر جا که رفت هیچ ش محترم نداشت  

ساقی بیار باده و با محتسب بگو                        انکار ما مکن که چنین جام جم نداشت  

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد                    مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت  

حافظ ببر تو گوی فصاحت که مدعی                    هیچش هنر نبود و خبر نیز هم نداشت

منبع :
برچسب ها : غزل 078 - دیدی که یار
غزل 078 - دیدی که یار
غزل 076 - جز آستان توام

دکلمه غزل جز آستان توام با صدای نسرین محمدی  

 

جز آستان توام در جهان پناهی نیست                     سر مرا به جز این در حواله گاهی نیست  

عدو چو تیغ کشد من  سپر بیندازم                         که تیغ ما به جز از ناله ای و آهی نیست  

چرا ز کوی ابات روی برتابم                            کز این به ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست   

زمانه گر بزند آشم به من عمر                          بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست  

غلام نرگس جماش آن سهی سروم                        که از غرورش به نگاهی نیست  

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن                   که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست  

عنان کشیده رو ای پادشاه کشور حسن                   که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست  

چنین که از همه سو دام راه می بینم                      به از حمایت زلفش مرا پناهی نیست  

خزینه دل حافظ به زلف و خال مده                         که کارهای چنین حد هر سیاهی نیست       

منبع :
برچسب ها : غزل 076 - جز آستان توام - توام ,آستان ,آستان توام
غزل 076 - جز آستان توام توام ,آستان ,آستان توام
غزل 074 - حاصل کارگه و مکان

دکلمه غزل حاصل کارگه و مکان با صدای نسرین محمدی  

 

حاصل کارگه و مکان این همه نیست                     باده پیش آر که اسباب جهان این همه نیست  

از دل و جان شرف صحبت جانان غرض است               غرض این است وگرنه دل و جان این همه نیست  

منت سدره و طوبی ز پی سایه مکش                           که چو خوش بنگری ای سرو روان این همه نیست  

ت آن است که بی خون دل آید به کنار                      ورنه با سعی و عمل باغ جنان این همه نیست  

پنج روزی که در این مرحله مهلت داری                      خوش بیاسای زمانی که زمان این همه نیست  

بر لب بحر فنا منتظریم ای ساقی                                فرصتی دان که ز لب تا به دهان این همه نیست  

زاهد ایمن مشو از بازی غیرت زنهار                         که ره از صومعه تا دیر مغان این همه نیست  

دردمندی من سوخته زار و نزار                                 ظاهرا حاجت تقریر و بیان این همه نیست  

نام حافظ رقم نیک پذیرفت ولی                                  پیش رندان رقم سود و زیان این همه نیست  

منبع :
برچسب ها : غزل 074 - حاصل کارگه و مکان - مکان ,کارگه ,حاصل کارگه
غزل 074 - حاصل کارگه و مکان مکان ,کارگه ,حاصل کارگه
غزل 064 - اگرچه عرض هنر

دکلمه غزل اگرچه عرض هنر با صدای نسرین محمدی  

 

اگر چه عرض هنر پیش یار بی ادبی است                    زبان خموش ولیکن دهان پر از عربی است  

پری نهفته رخ و دیو در کرشمه حسن                         بسوخت دیده ز حیرت که این چه بوالعجبی است  

در این چمن گل بی خار نچید آری                        چراغ مصطفوی با شرار بولهبی است  

سبب مپرس که چرخ از چه سفله پرور شد                   که کام بخشی او را بهانه بی سببی است  

به نیم جو ن م طاق خانقاه و رباط                            مرا که مصطبه ایوان و پای خم طنبی است  

جمال دختر رز نور چشم ماست مگر                           که در نقاب زجاجی و عنبی است  

هزار عقل و ادب داشتم من ای خواجه                       کنون که مست ابم صلاح بی ادبی است  

بیار می که چو حافظ هزارم استظهار                          به گریه سحری و نیاز نیم شبی است  

منبع :
برچسب ها : غزل 064 - اگرچه عرض هنر
غزل 064 - اگرچه عرض هنر
غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز

دکلمه غزل یا رب این شمع دل افروز با صدای نسرین محمدی  

 

یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست                جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست  

حالیا خانه برانداز دل و دین من است                      تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست  

باده لعل لبش کز لب من دور مباد                           راح روح که و پیمان ده پیمانه کیست  

ت صحبت آن شمع سعادت پرتو                         باز پرسید خدا را که به پروانه کیست  

می دهد هر ش افسونی و معلوم نشد                   که دل نازک او مایل افسانه کیست  

یا رب آن شاه وش ماه رخ زهره جبین                    در یکتای که و گوهر یکدانه کیست  

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو                            زیر لب خنده ن گفت که دیوانه کیست

منبع :
برچسب ها : غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز
غزل 067 - یا رب این شمع دل افروز
غزل 069 - نیست که افتاده

دکلمه غزل نیست که افتاده با صدای نسرین محمدی  

 

نیست که افتاده آن زلف دو تا نیست                    در رهگذر کیست که دامی ز بلا نیست  

چون چشم تو دل می برد از گوشه نشینان                  همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست  

روی تو مگر آینه لطف الهی است                           حقا که چنین است و درین روی و ریا نیست  

نرگس طلبد شیوه چشم تو زهی چشم                        مسکین خبرش از سر و در دیده حیا نیست  

از بهر خدا زلف مپیرای که ما را                            شب نیست که صد عربده با باد صبا نیست  

باز آی که بی روی تو ای شمع دل افروز                  در بزم حریفان اثر نور و صفا نیست  

تیمار غریبان اثر ذکر جمیل است                            جانا مگر این قاعده در شهر شما نیست  

دی می شد و گفتم صنما عهد به جای آر                   گفتا غلطی خواجه در این عهد وفا نیست  

گر پیر مغان مرشد من شد چه تفاوت                        در هیچ سری نیست که سِری ز خدا نیست   

عاشق چه کند گر نکشد بار ملامت                          با هیچ دلاور سپر تیر قضا نیست  

در صومعه زاهد و در خلوت صوفی                        جز گوشه ابروی تو محراب دعا نیست  

ای چنگ فرو برده به خون دل حافظ                        فکرت مگر از غیرت قرآن و خدا نیست   

منبع :
برچسب ها : غزل 069 - نیست که افتاده - افتاده
غزل 069 - نیست که افتاده افتاده
به روز شده ها
با توجه به اهمیت محتوای سایت خواهشمند است چنانچه عناوین و مطالب مندرج در سایت را نا مناسب و خلاف موازین اخلاقی و یا قوانین می دانید بر روی گزینه درخواست حذف کلیک نمائید. بدیهی است یاسمین فقط منتشر کننده مطالب با ذکر منبع بوده و هیچ گونه مسولیتی در خصوص مطالب نشر داده شده ندارد.
All rights reserved. © Yasamin 2016-2017