عباس نورزائی

رسم دیرینه ای که در فرهنگ مردم این دیار حتی قبل از وجود داشته است، پافشردن بر حرمت «زن و » حتی در سخت ترین شرایط در بین آحاد مردم بوده است.

آنگاه که جنگی رخ می داد و خشونت به بدترین شکل ممکن به جریان می افتاد، با پهن چادر زن، خشم ها فروخورده می شد و به حرمت «زن و »، سکوت اختیار می د و آتش بس اعلام می شد.

در درگیری های طایفه ای مگر به صورت سهوی و ناخواسته، در هیچ موردی در استان، نشانی از تعرض به نِ طرف مقابل دیده نمی شد.

غیرت، یکی از برجسته ترین صفات مردم سیستان و بلوچستان بود و همیشه با عنوان پرافتخار «غیورمردان» از آنان یاد می شد.

حفاظت از ، آنقدر برای مردم این استان پراهمیت بود که از آن برای حفاظت از سرزمین، عاریه گرفته می شد و گاه معادل آن شمرده می شد.

در چنین جامعه ای طی روزهای گذشته، دو خبر از دو واقعه ی فجیع پخش شد:

شیرزن معلمی که مصداق آیه ی «بای ذنبٍ قتلت» شد و به حسب ظاهر به قتل رسید تا اتومبیلش را به سرقت برند اما باید نیروهای امنیتی ما تدبر کنند و با ظاهر حادثه، مغفول واقع نشوند و دست های پنهان پشت صحنه را شناسایی و بر «شهادت» رسمی این قهرمان ِ برخاسته از منزل استقامت و دلاوری، هرچه سریعتر صحه بگذارند.

و حادثه ی فجیع دیگری که توسط جناب مولوی ملازهی، ی محترم اهل سنت ایرانشهر در خطبه های عیدفطر، از سکوت مرگ آور آن برداشته شد که تعرض یک باند شش نفره به گروهی از دختران ایرانشهری بود.


ادامه مطلب